آشیانه سیمرغ

سوز هميشه ي جگرم باش يا حسين من سينه مي زنم سپرم باش يا حسين در طول عمرجز تو پناهي نداشتم مثل گذشته ها پدرم باش يا حسين هر روز مادرم سر سجاده گفته است خيلي مراقب پسرم باش يا حسين اي نام تو بهانه ي شيرين زندگي شور محرم و صفرم باش يا حسين پايين پات سربگذارم تو هم بيا بالاي جسم محتضرم باش يا حسين جان مرا بگير حوالي قتلگاه اين گونه اخرين خبرم باش يا حسين دستم به دامنت نرسيد اين جهان اگر باب الحسين منتظرم باش يا حسين باشد قرار بعدي ما اربعين حرم مهر قبولي گذرم باش يا حسين سربازهاي لشكر يا زينب توايم حرز مدافعان حرم باش يا حسين آشیانه سیمرغ...

باز تصویر تو مدّ نظرم افتاده خوش به حالم که به هیئت گذرم افتاده اینقدر "شور" حسین ابن علی "شیرین" است هوس "پیر غلامی" به سرم افتاده آشیانه سیمرغ...

سرش رو به آسمون بود و غرق تفکر ... صداش زد و ازش پرسید توی فکر چی هستی؟ سرش رو برگردوند و گفت دارم به این فکر می کنم میتونم به اون جایگاهی برسم که اگه تمام دنیا هم علیه حسین(ع) بشن من کنار مولام بایستم و مولام بگه من عباس و دارم ... همین برام بسه ... میشه اونروز رو ببینم؟میشه به اون جایگاه برسم؟ .... که رسید ... بیشتر ازاون چیزی که فکرشو می کرد ... کاش دغدغه من و تو بچه مسلمون هم این باشه انقدر خودمون رو آماده کنیم که به مقامی برسیم که امام زمانمون دست روی شونمون بذاره و خیالش از همه چیز راحت باشه ... ینی میشه؟؟؟ ... یادت نرود دعای بعد از روضه ای نوکر خوب ... صاحبت بی یار آشیانه سیمرغ...

آی لشگر منم آن یار اباعبدا… عاشق و تشنه ی دیدار اباعبدا… بس که میسوزم و تبدار اباعبدا.. یوسفم لیک خریدار اباعبدا… باکلافی سر بازار اباعبدا… ره گشایید که ظرف عسلی می آید عاشق و تشنه ی خیر العملی می آید پسر کوچک شیر جملی می آید نوه ی حیدر کرار، علی می آید هستم امروز سپه دار اباعبدا… باد ها سوی مدینه خبرش را بردند بر مشام همه بوی جگرش را بردند هم کلاخود سرش هم سپرش را بردند دیدم ای وای که شال کمرش را بردند که کشیده ست کجا کار اباعبدا… شده دعوا سر سکه، سر لقمه، سر نان شده دعوا به سر غارت گل پیرهنان به نیایش چوگشود آن شه مظلوم زبان حرف حق زد دهنش را پ آشیانه سیمرغ...

آنانکه مشق پرواز در اسمان را آموخته اند دیگر قفس تنگ زمین برایشان نفس گیر میشود و اسمانی شدن را هرلحظه مرور میکنند تا اینکه اسمانی شوند. به یاد سرهنگ دوم خلبان شهید آرش رضایی سومین مهر ... بدون بودنش ... خدا می داند برای آبتینش چه می گذرد این روزها... نگران نباشحال دلم خوب است !!!نه از شیطنت های کودکانه اش خبری هست...نه از شیون های مداومش ، به وقت ِ خواستن تو...آرام،جوری که نبینی و نشنوی،گوشه ای نشسته و رویاهایش را به خاک می سپارد... ارش رضایی دلاوری از شهر شیراز به همراه سروان سلیمیی نژاد پس از دو ساعت پرواز بر فراز خلیج نیلگون فارس و اطرافش برای نشستن آشیانه سیمرغ...